Biolog: bocianie gniazda mogą mieć nawet 2-3 metry wysokości i ważyć ponad tonę
Bocianie gniazda mogą mierzyć nawet 2-3 metry wysokości i ważyć ponad tonę. W ich wnętrzu często znajduje się sznurki, folię, a nawet... rękawiczki czy bieliznę - opowiada biolog i ornitolog, Adam Zbyryt z Uniwersytetu w Białymstoku. Teraz poszukuje on największych gniazd bociana białego w całej Europie.
-
300 bocianich gniazd ma być przeniesionych do 2020 r. w bezpieczne miejsca
Do 2020 r. ma być przeniesionych 300 bocianich gniazd ze starych dachów czy niezabezpieczonych słupów energetycznych w bezpieczniejsze dla nich miejsca. Do końca lutego będzie przeniesionych 31 gniazd. Akcja ma pomóc w ochronie bocianów.
-
Kawka broni się wzrokiem
Kawki porozumiewają się oczami. Jedynie oczami potrafią np. odstraszyć konkurencję od gniazda - piszą naukowcy z Cambridge i Exeter w "Biology Letters". Istnienie takiej komunikacji stwierdzono dotychczas jedynie u ludzi i małp.
Najpopularniejsze
-
"Pająkopodobny" koniec ogona żmii rogatej - ze strukturami niepodobnymi do niczego
-
Prof. Lichocka: Na liście Polaków nominowanych do Nobla z chemii brakuje Jana Czochralskiego
-
Tysiąc kości sprzed 240 mln lat. Miedary kryją największy na świecie zbiór szczątków tanystrofów
-
Na UKSW uroczysta inauguracja roku akademickiego z udziałem szefa MON
-
Eksperci: samotność w żałobie bywa dojmująca i długa
-
Naukowcy w „Science”: Europa zbyt często traci dobre pomysły między laboratorium a rynkiem
-
Holandia/ Archeolodzy odkryli ślady z czasów prehistorycznych pod kompleksem parlamentarnym w Hadze
-
Małpie wszczepiono wyhodowaną w laboratorium tkankę przysadki
-
Mózg ma centrum sterowania, które pomaga organizmowi reagować na zimno
-
Więcej snu REM i snu głębokiego wiąże się z niższym ryzykiem dziesiątek chorób
Proso pojawiło się w diecie mieszkańców ziem polskich wcześniej niż sądzono
Ślady spożywania prosa na terenie Polski pochodzą już z około 1600 r. p.n.e., czyli o ponad sto lat wcześniej, niż wskazywały wcześniejsze ustalenia. To odporne na suszę i szybko wegetujące zboże stopniowo włączali do diety przedstawiciele miejscowych społeczności z epoki brązu, a jego uprawa pozwoliła wykorzystywać rolniczo słabiej użytkowane dotąd tereny.
