"Obecnie wśród naukowców widać rosnące zainteresowanie poszukiwaniem alternatywnych, bioprzyjaznych metod syntezy różnego typu nanomateriałów" mówi profesor Trevor Douglas z Montana State University (USA).

Naukowcy współpracujący z prof. Douglas\\'em opracowali nową metodę syntezy nanocząstek dwutlenku tytanu (TiO2), gdzie jako reaktor wykorzystano kapsyd wirusa CCMV (ang. cowpea chlorotic mottle virus) - wirus żółtej chlorowatości wspięgi chińskiej.

Do środka cząsteczki wirusa wprowadzono rozpuszczalne w wodzie sole tytanu (IV), które samoczynnie przekształciły się w nierozpuszczalną cząsteczkę dwutlenku tytanu. Reakcja ta inicjowana była poprzez zmianę pH środowiska, w tym również zmianę pH wnętrza wirusowego kapsydu, będącego reaktorem chemicznym.

Ponieważ wnętrze wirusa CCMV ma ściśle określoną przestrzeń dostępną dla zachodzącej reakcji, syntetyzowane nanocząstki TiO2 mają dobrze zdefiniowany kształt i wielkość. Ta cecha jest bardzo cenna dla naukowców, gdyż wiele procesów, gdzie wykorzystywany jest dwutlenek tytanu zależy od jednorodności rozmiarów i kształtu nanocząstek TiO2.

Jak zauważają naukowcy, możliwość syntezy nanocząstek dwutlenku tytanu wewnątrz wirusów pozwala na dość proste modyfikowanie parametrów otrzymywanych nanocząstek, poprzez zmianę zastosowanego jako reaktor chemiczny wirusa. Dodatkowo, metoda ta jest tania, przyjazna środowisku, pozwalając na niemal przemysłową produkcję nanocząstek TiO2, które w coraz większym stopniu są stosowane w handlowo dostępnych urządzeniach - między innymi w ogniwach słonecznych i różnego typu sensorach. KLG

PAP - Nauka w Polsce

bsz