Muzeum Zegarów Wieżowych powstało w 1996 roku. Placówka funkcjonowała i realizowała wystawy oraz projekty badawcze przez dziesięć lat, aż do 22 maja 2006 roku. Wtedy w muzeum, które mieści się w wieży kościoła pod wezwaniem św. Katarzyny (Aleksandryjskiej) w Gdańsku, wybuchł pożar. Zniszczeniu uległy dachy świątyni i kopuła hełmu wieży. Wszystkie eksponaty przetrwały katastrofę, jednak cześć uległa uszkodzeniu. Przez kolejne lata trwała odbudowa świątyni, finansowana ze środków miasta Gdańska, Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, składek z budżetów innych miast, dotacji rozmaitych przedsiębiorstw i zbiórki publicznej.

„Muzeum Zegarów Wieżowych w nowej odsłonie to: dwie sale wystawiennicze, w których zgromadzono kolekcję zegarów z całego okresu zegarmistrzostwa mechanicznego i mechaniczno-elektrycznego. Obejrzeć można mechanizmy datowane na wiek XIV czy XV, a także i te powstałe po II wojnie światowej, niezwykły instrument do gry na dzwonach: 50-dzwonowy carillon o masie około 17 ton” – informuje Monika Kryger, rzecznik prasowy Muzeum Historycznego Miasta Gdańska, pod które podlega Muzeum Zegarów Wieżowych.

Obecna wystawa powstała w oparciu o nową koncepcję. Pozyskano również nowe eksponaty. Wśród nich są: jeden z nielicznych zachowanych w Europie oryginalny zegar kolebnikowy, zegar z jedynej polskiej fabryki zegarów wieżowych Michała Mięsowicza z Krosna i mechanizm z Wysp Brytyjskich.

Placówka czynna będzie w sezonie letnim do 30 września.

PAP - Nauka w Polsce

szz/ agt/