Archeolodzy odkryli zatopioną wioskę sprzed tysiącleci

Pierwszą osadę z epoki kamienia zidentyfikowaną w polskich wodach odkryli w jeziorze Gil Wielki na Pojezierzu Iławskim (woj. warmińsko-mazurskie) archeolodzy podwodni pod kierunkiem dr. hab. Andrzeja Pydyna z Zakładu Archeologii Podwodnej Instytutu Archeologii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.

Odkrycia dokonano w ramach projektu będącego wynikiem współpracy z warszawskim oddziałem Stowarzyszenia Naukowego Archeologów Polskich.

„W obrębie jednej z płycizn na tym akwenie odnaleźliśmy dużą ilość kości zwierzęcych, pozostałości po narzędziach wykonanych z poroża oraz liczne fragmenty naczyń ceramicznych, wykorzystywanych w różnych okresach przez minione społeczności. Wśród nich naszą uwagę skupiły fragmenty nawiązujące do tradycji późno neolitycznej, prawdopodobnie związane z ludnością tzw. kultury ceramiki sznurowej” – mówi PAP dr hab. Andrzej Pydyn.

Obecnie naukowcy czekają na wyniki analiz fizyko-chemicznych, które mają ostatecznie potwierdzić sugerowany, wczesny okres funkcjonowania zatopionej wioski. Jak podkreśla dr hab. Pydyn, przykłady innych krajów pokazują, że stanowiska tego typu charakteryzują się bardzo dużym potencjałem badawczym, pozwalającym na odtworzenie nie tylko kultury materialnej, ale również środowiska społeczności pradziejowych. Jak zauważa badacz, nauka nie zna wiele osad społeczności kultury sznurowej, co dodatkowo podnosi rangę odkrycia.

To nie jedyne tegoroczne znalezisko toruńskich archeologów na Pojezierzu Iławskim. Rezultatem prac jest również odnalezienie kilkunastu nowych potencjalnych stanowisk archeologicznych w jeziorach Iławskim, Drwęckim oraz Grażymowskim.

W czasie badań zastosowano nowoczesne metody nieinwazyjne. Do najważniejszych z nich należy zaliczyć skanowanie echosondą i sonarem bocznym. Dzięki temu naukowcy stworzyli dokładne mapy batymetryczne (mapy ukazujące głębokość) oraz zlokalizowali anomalie występujące na dnie badanych akwenów, które wskazują na miejsca potencjalne interesujące dla archeologów. Do sprawdzenie tego, co jest pod dnem wykorzystano natomiast georadar wskazujący anomalie znajdujące się w tzw. osadach dennych.

Badania te są wynikiem współpracy warszawskiego oddziału Stowarzyszenia Naukowego Archeologów Polskich oraz Zakładu Archeologii Podwodnej z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Projekt zatytułowany: „Rozpoznanie zasobów archeologicznych jezior i strefy brzegowej Pojezierza Iławskiego” jest kontynuacją prac z 2013 roku i finansowany jest przez Narodowy Instytut Dziedzictwa w ramach programu: „Dziedzictwo kulturowe” i priorytetu: „Ochrona zabytków archeologicznych”.

PAP - Nauka w Polsce

szz/ agt/

Fundacja PAP zezwala na bezpłatny przedruk artykułów z Serwisu Nauka w Polsce pod warunkiem mailowego poinformowania nas raz w miesiącu o fakcie korzystania z serwisu oraz podania źródła artykułu. W portalach i serwisach internetowych prosimy o zamieszczenie podlinkowanego adresu: Źródło: naukawpolsce.pl, a w czasopismach adnotacji: Źródło: Serwis Nauka w Polsce - naukawpolsce.pl. Powyższe zezwolenie nie dotyczy: informacji z kategorii "Świat" oraz wszelkich fotografii i materiałów wideo.

Czytaj także

  • Fot. Adobe Stock

    Sudan/ Archeolodzy sprawdzają, jak mieszkańcy dawnych domostw korzystali z przestrzeni

  • 18.06.2024. Przygotowanie potraw na bazie staropolskich receptur z XVII i XVIII wieku, 18 bm. w restauracji Lwia Brama we Wrocławiu. Kucharzami byli studenci i naukowcy z Wydziału Nauk Historycznych i Pedagogicznych Uniwersytetu Wrocławskiego oraz przedstawiciele Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie i Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu. Wśród potraw znalazły się m.in. sproszkowane perły jako dodatek do deserów czy kawa z prażonych ziemniaków. PAP/Maciej Kulczyński

    Wrocław/ Studenci przygotowywali potrawy na bazie staropolskich receptur

Przed dodaniem komentarza prosimy o zapoznanie z Regulaminem forum serwisu Nauka w Polsce.

newsletter

Zapraszamy do zapisania się do naszego newslettera