Projekt MobiRobAI jest realizowany przez Centrum Badań Kosmicznych PAN i niemiecki Instytut IHP (Instytut Mikroelektroniki o Wysokiej Wydajności im. Leibniza). Celem naukowców jest wykorzystanie rozwiązań rozwijanych dla robotyki kosmicznej - takich jak hierarchiczne planowanie zadań przez autonomiczne roboty, rozpoznawanie obrazów czy planowanie trajektorii - w codziennych zastosowaniach.

Badacze pracują nad dwoma naziemnymi robotami: mobilnym manipulatorem do zbioru pomidorów oraz bezzałogowym statkiem powietrznym do inspekcji i czyszczenia paneli fotowoltaicznych. Jak podało CBK PAN, oba mają działać pod kontrolą wspólnego sterownika nadrzędnego, który organizuje i nadzoruje zadania według podobnych zasad, mimo że roboty wykonują różne prace.

Do tej pory badacze zintegrowali i przetestowali system w laboratorium. Sprawdzili m.in. współpracę sterowania ruchem platformy z systemem wizyjnym, od której zależy skuteczny zbiór owoców. We wrześniu ruszyły testy polowe, które na razie koncentrują się na rozpoznawaniu i zbiorze pomidorów.

Przed naukowcami ostatni etap – dokończenie testów polowych obu demonstratorów, sprawdzenie bazy danych paneli fotowoltaicznych i uproszczenie algorytmu sterowania manipulatorem. 

Kierownik projektu MobiRobAI prof. Marek Banaszkiewicz wiosną ubiegłego roku w rozmowie z PAP podkreślił, że naziemne i kosmiczne roboty, mimo różnic, pod wieloma względami działają podobnie, a dużą część wykorzystywanych przez naziemne roboty technologii da się przenieść w kosmos. 

- Na Ziemi będziemy zrywali pomidory, ale na przykład na Księżycu podobny robot mógłby zbierać fragmenty skał. Z pomocą odpowiednich czujników mógłby na przykład określać, z jakim rodzajem skały ma do czynienia. Zamiast o stopniu dojrzałości pomidora, będzie mówił o cechach spektralnych skały. Zadanie robota polegałoby np. na zbieraniu odłamków czy kamieni, ich układaniu i transporcie do bazy. Czynności będą więc w dużej mierze podobne do tych, jakie potrzebne są w szklarniach z pomidorami – przekonywał prof. Banaszkiewicz. 

Jednocześnie naukowiec przyznał jednak, że wykorzystanie w kosmosie tworzonych w projekcie technologii to kwestia raczej odległej przyszłości. - Zajmujemy się czymś, co może być przydatne później. Świat nastawia się na intensywną eksplorację Księżyca, mówi się też coraz więcej o Marsie. Dzięki zdobywanym kompetencjom będziemy mieli więcej możliwości udziału w różnego rodzaju projektach – podkreślił we wcześniejszej rozmowie z PAP.

Projekt potrwa do końca marca 2027 r. Jest realizowany w ramach programu Interreg VI A Brandenburgia – Polska 2021-2027. To program wspierający projekty na pograniczu brandenbursko-polskim. Jest on współfinansowany ze środków unijnych - Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. (PAP) 

akp/ bar/