Aleksander Krawczuk – historyk i popularyzator dziejów starożytnych
„Uważam swoje życie za wyjątkowo mało interesujące, wręcz monotonne" – mówił w dniu osiemdziesiątych urodzin prof. Aleksander Krawczuk, jeden z najsłynniejszych polskich badaczy i popularyzatorów dziejów starożytnych. Na jego książkach wychowało się kilka pokoleń pasjonatów Grecji i Rzymu.
-
Aleksander Krawczuk – historyk i popularyzator dziejów starożytnych
„Uważam swoje życie za wyjątkowo mało interesujące, wręcz monotonne" – mówił w dniu osiemdziesiątych urodzin prof. Aleksander Krawczuk, jeden z najsłynniejszych polskich badaczy i popularyzatorów dziejów starożytnych. Na jego książkach wychowało się kilka pokoleń pasjonatów Grecji i Rzymu.
-
Jubileusz prof. Aleksandra Krawczuka, nestora polskich starożytników
W krakowskim Collegium Maius odbył się w poniedziałek uroczysty jubileusz 91. urodzin prof. Aleksandra Krawczuka, znanego historyka i pisarza, popularyzatora wiedzy o antyku, byłego ministra kultury.
Najpopularniejsze
-
"Pająkopodobny" koniec ogona żmii rogatej - ze strukturami niepodobnymi do niczego
-
Prof. Lichocka: Na liście Polaków nominowanych do Nobla z chemii brakuje Jana Czochralskiego
-
Tysiąc kości sprzed 240 mln lat. Miedary kryją największy na świecie zbiór szczątków tanystrofów
-
Na UKSW uroczysta inauguracja roku akademickiego z udziałem szefa MON
-
Nobel z fizjologii i medycyny 2026 za sposób na kontrolowanie neuronów światłem
-
Naukowcy w „Science”: Europa zbyt często traci dobre pomysły między laboratorium a rynkiem
-
Małpie wszczepiono wyhodowaną w laboratorium tkankę przysadki
-
Holandia/ Archeolodzy odkryli ślady z czasów prehistorycznych pod kompleksem parlamentarnym w Hadze
-
Mózg ma centrum sterowania, które pomaga organizmowi reagować na zimno
-
Więcej snu REM i snu głębokiego wiąże się z niższym ryzykiem dziesiątek chorób
Proso pojawiło się w diecie mieszkańców ziem polskich wcześniej niż sądzono
Ślady spożywania prosa na terenie Polski pochodzą już z około 1600 r. p.n.e., czyli o ponad sto lat wcześniej, niż wskazywały wcześniejsze ustalenia. To odporne na suszę i szybko wegetujące zboże stopniowo włączali do diety przedstawiciele miejscowych społeczności z epoki brązu, a jego uprawa pozwoliła wykorzystywać rolniczo słabiej użytkowane dotąd tereny.
