Prof. Olko: uznanie języka wilamowskiego za regionalny byłoby przełomem
W środę Senat poparł projekt noweli ustanawiający język wilamowski za regionalny. W ocenie prof. Justyny Olko podpisanie zmian przez prezydenta byłoby przełomem i pokazaniem, że niezależnie od skali, każda społeczność ma prawo do ochrony swojej odrębności kulturowej i językowej.
-
Ekspertka: język może dać siłę lokalnym społecznościom
W przypadku społeczności mniejszościowych zachowanie ich własnego języka, w którym zakodowane są emocje, ale też wiedza lokalna, może wzmocnić tożsamość, dać poczucie siły, niezbędnej, żeby mierzyć się z wyzwaniami społecznymi - powiedziała PAP prof. Justyna Olko z Uniwersytetu Warszawskiego.
-
Ekspertka: w ratowanie ginących języków trzeba zaangażować lokalną społeczność
Ginących języków nie można ratować tylko w gronie naukowców, musi być w to zaangażowana lokalna społeczność - mówi dr hab. Justyna Olko z UW. Przez ostatnie trzy lata koordynowała ona projekt poświęcony rewitalizacji języków, w ramach którego ratowano m.in. język wilamowski.
Najpopularniejsze
-
"Pająkopodobny" koniec ogona żmii rogatej - ze strukturami niepodobnymi do niczego
-
Prof. Lichocka: Na liście Polaków nominowanych do Nobla z chemii brakuje Jana Czochralskiego
-
Tysiąc kości sprzed 240 mln lat. Miedary kryją największy na świecie zbiór szczątków tanystrofów
-
Na UKSW uroczysta inauguracja roku akademickiego z udziałem szefa MON
-
Eksperci: samotność w żałobie bywa dojmująca i długa
-
Naukowcy w „Science”: Europa zbyt często traci dobre pomysły między laboratorium a rynkiem
-
Holandia/ Archeolodzy odkryli ślady z czasów prehistorycznych pod kompleksem parlamentarnym w Hadze
-
Małpie wszczepiono wyhodowaną w laboratorium tkankę przysadki
-
Mózg ma centrum sterowania, które pomaga organizmowi reagować na zimno
-
Więcej snu REM i snu głębokiego wiąże się z niższym ryzykiem dziesiątek chorób
Proso pojawiło się w diecie mieszkańców ziem polskich wcześniej niż sądzono
Ślady spożywania prosa na terenie Polski pochodzą już z około 1600 r. p.n.e., czyli o ponad sto lat wcześniej, niż wskazywały wcześniejsze ustalenia. To odporne na suszę i szybko wegetujące zboże stopniowo włączali do diety przedstawiciele miejscowych społeczności z epoki brązu, a jego uprawa pozwoliła wykorzystywać rolniczo słabiej użytkowane dotąd tereny.
