W ciągu nocy, kiedy rośliny nie mogą wykorzystywać światła do przetwarzania dwutlenku węgla w cukry i skrobię, muszą tak rozporządzać zasobami, aby przetrwać do świtu.

Modele matematyczne wskazały, że ilość skrobi konsumowana w ciągu nocy wyliczana jest w wyniku dzielenia, podczas procesu angażującego substancje chemiczne zawarte w liściach - podali badacze z John Innes Centre w magazynie "e-Life", dodając, że byli "zdumieni" przykładem "tak wyrafinowanej kalkulacji arytmetycznej w świecie biologii".

Naukowcy skupili się na rzodkiewniku pospolitym, który jest modelową rośliną do eksperymentów. Badacze odkryli, że dla tak precyzyjnego podziału skrobi rośliny muszą uciekać się do operacji matematycznych, w tym przypadku dzielenia.

"To oczywiście bardzo proste, chemiczne procesy, ale to matematyka" - powiedziała portalowi BBC News prof. Alison Smith.

Okazuje się, że mechanizmy w liściach mierzą ilość zgromadzonej skrobi. Natomiast z wewnętrznego zegara rośliny (podobnego do ludzkiego zegara biologicznego) pochodzi informacja o czasie, jaki pozostał do świtu. Zestawienie obu informacji wyznacza tempo konsumpcji skrobi.

Ich zdaniem ptaki mogą wykorzystywać podobne metody, aby rozporządzać swoimi zapasami tłuszczu np. podczas migracji.

Niezaangażowany w badanie dr Richard Buggs z Queen Mary, University of London zaznaczył, że nie jest to dowód na inteligencję roślin. "Sugeruje to, że rośliny mają mechanizm regulujący tempo spalania węglowodanów w nocy. Rośliny nie posługują się matematyką z własnej woli, w celu, w jakim robimy to my" - zastrzegł. (PAP)

mrt/ agt/