Teoria Rogera Seymoura z University of Adelaide w Australii opiera się na najnowszych wynikach badań dotyczących anatomii i fizjologii zwierząt i człowieka.

Ludzkie kości posiadają mikroskopijne otwory odżywcze (foramines nutrientes), które doprowadzają krew do komórek we wnętrzu kości. Według najnowszych badań, wielkość tych otworów jest proporcjonalna do intensywności wysiłku, do jakiego człowiek jest zdolny np. podczas uprawiania aerobiku.

Seymour zastosował tę zależność do analizy kości dinozaurów.

"Komórki kości mają stosunkowo wysoki metabolizm, dlatego potrzebują tlenu dostarczanego przez krew" - wyjaśnia naukowiec. U aktywnego osobnika pojawia się więcej mikrouszkodzeń kości, stąd potrzeba ich naprawy, a zatem większych "dostaw" krwi.

Naukowiec badał rozmiar otworów i intensywność metabolizmu u różnych gatunków ssaków i gadów, od myszy do słonia i od jaszczurek do krokodyli. Jedna z jego studentek, Sarah Smith, przeczesywała kolekcje muzeów historii naturalnej, badając kości dinozaurów.

Okazało się, że po uwzględnieniu rozmiarów ciała, otwory u ssaków były 10 razy większe niż u gadów, a u dinozaurów większe niż u ssaków. "Wydaje się więc, że dinozaury były bardziej aktywne nawet niż ssaki" - podsumowuje naukowiec.

PAP - Nauka w Polsce

krx/ agt/