Moczowody to parzyste rurki o długości około 30 centymetrów, odprowadzające mocz z nerek do pęcherza moczowego. Ich ściana jest silnie umięśniona, dzięki czemu mogą się kurczyć i rozkurczać, przekazując mocz produkowany w nerkach do zbiornika moczu - pęcherza moczowego. Ich skurcz chroni także przed cofaniem się moczu do nerek. Wewnętrzny nabłonek moczowodu (nabłonek przejściowy) jest odporny na drażniące działanie moczu i rozciągliwy.

Sześć lat temu amerykańscy lekarze z Wake Forest Institute for Regenerative Medicine w Winston - Salem (Północna Karolina) wykorzystali wyhodowane w laboratorium moczowody, aby wyleczyć pięciu meksykańskich chłopców z uszkodzonymi drogami moczowymi. Pacjenci mieli od 10 do 14 lat i odnieśli obrażenia podczas wypadków.

Pierwszym krokiem w rekonstrukcji moczowodu było pobranie niewielkiej liczby komórek z pęcherza każdego z chłopców. Potrzebne były komórki tkanki mięśniowej, łącznej i nabłonka przejściowego. Rozmnożono je w laboratoryjnej hodowli, po czym zostały nałożone na biodegradowalną siateczkę, ukształtowaną stosownie do anatomii pacjenta. Po tygodniu gotowy moczowód można było wszczepić.

Sześć lat po wszczepieniu moczowody nadal świetnie się sprawują - wyglądają i działają dokładnie tak, jak zwykłe. Chłopcy czują się dobrze, a przeszczepy naprawiły wszelkie defekty.

Dotychczasowe metody leczenia - na przykład wszczepienie protez moczowodów - miałyby w przypadku tych pacjentów tylko 50 proc. szans na powodzenie. Groziło im, że przez resztę życia będą cierpieć z powodu nietrzymania moczu i ciągłych infekcji dróg moczowych.

Ten sam zespół naukowców, kierowany przez prof. Anthony'ego Atalę, wcześniej wyhodował dla pacjentów pęcherze moczowe, a obecnie pracuje nad rekonstrukcją ponad 30 różnych tkanek i narządów.PMW

PAP - Nauka w Polsce

agt/bsz