ESA przypomniała, że w mierzącego 151 km średnicy Dimorphosa krążącego wokół 780-metrowego Didymosa w 2022 roku celowo uderzył amerykański próbnik DART.

– Naszą pierwszą reakcją było: wow! To druga strona Didymosa niż ta, którą pokazała nam kamera sondy DART tuż przed uderzeniem. Mamy teraz wrażenie, jakbyśmy oglądali zupełnie nowy świat – opowiada o nowym zdjęciu Patrick Michel, główny naukowiec misji Hera, dyrektor ds. badań we francuskim CNRS/Observatoire de la Côte d’Azur. 

– Po tej stronie Didymosa widać ten sam grzbiet biegnący wzdłuż równika, który zaobserwowaliśmy wcześniej. Poza tym jednak wygląda ona zupełnie inaczej – znajdują się tutaj liczne głazy i kratery oraz struktury przypominające bruzdy lub grzbiety – wyjaśnia.

Naukowcy spodziewają się, iż znaczna ilość materii wyrzuconej podczas uderzenia sondy DART przebyła około kilometra dzielącego Dimorphosa od Didymosa. Oznacza to, że niektóre z widocznych struktur powstały w wyniku przemieszczania się tego materiału. 

– Przed nami fascynujące badania, które pozwolą to wyjaśnić. Z niecierpliwością czekamy na kolejne obserwacje obu planetoid i systematyczne mapowanie wszystkich zauważonych zmian – mówi Michael Kueppers z Europejskiego Centrum Astronomii Kosmicznej (ESA/ESAC) w Hiszpanii, główny naukowiec projektu Hera ze strony ESA.

Na nowym zdjęciu Dimorphosa jeszcze widać bardzo słabo. Tymczasem to pierwszy obiekt, którego orbitę udało się w widoczny sposób zmienić dzięki działaniu człowieka. Po uderzeniu próbnika DART ważącego 580 kg i poruszającego się z prędkością 6,1 km/s czas obiegu Dimorphosa wokół Didymosa skrócił się aż o 33 minuty. To znacznie większa zmiana, niż przewidywano. 

W niedługim czasie, po trwającej dwa lata podróży do układu dwóch planetoid, znajdujących się obecnie 196,8 mln km od Ziemi, Hera rozpocznie szczegółowe badania miejsca uderzenia sondy DART. Spodziewane odkrycia mają pomóc w przekształceniu metody zmiany toru lotu planetoid poprzez uderzenie, z jednorazowego eksperymentu, w dobrze rozumianą technikę.

Podejście to może zdaniem ekspertów okazać się ratunkiem w przypadku zagrożenia Ziemi przez podobne obiekty.

– Kiedy zobaczyliśmy to zdjęcie, był to niezwykle ekscytujący moment dla całego zespołu misji Hera. Dotarcie do tego miejsca wymagało wielu lat ciężkiej pracy i zaangażowania. Tym bardziej cieszy nas świadomość, że przygoda dopiero się zaczyna! – podsumowuje kierownik misji Ian Carnelli z Europejskiego Centrum Badań i Technologii Kosmicznych ESA.

Marek Matacz (PAP)

mat/ agt/