Indeks h cytowań (indeks Hirscha) został wprowadzony przez Jorge Hirscha w 2005 roku i jest wskaźnikiem mierzącym produktywność naukową oraz wpływ pracownika naukowego, uwzględniając liczbę publikacji i ich cytowania. Jego wartość to h, gdy naukowiec ma h publikacji cytowanych co najmniej h razy. Na przykład h = 3 oznacza, że istnieją trzy artykuły z 3 lub więcej cytowaniami, ale jeśli istnieje czwarty artykuł, ma on mniej niż cztery cytowania. Wzrost indeksu wymaga zarówno publikowania, jak i uzyskiwania cytowań, co pozwala ocenić dorobek naukowca, np. na potrzebę awansu lub przy wnioskach o granty.

Indeks h szybko zyskał popularność i jest obecnie szeroko stosowany do pomiaru produktywności i wpływu w publikacjach naukowych. Jednak indeks ten pomija, jak często cytowane są poszczególne artykuły.

Aby rozwiązać ten problem, Leo Egghe zaproponował w 2006 roku inny indeks cytowań o nazwie „g”, który kładzie nacisk na artykuły najczęściej cytowane, ale jednocześnie pomija te rzadziej cytowane.

Teraz Leonid Bogachev, Ruheyan Nuermaimaiti i współpracownicy z University of Leeds wprowadzają nowy indeks cytowań o nazwie „nu” (od trzynastej litery alfabetu greckiego). Jak wykazują, pod względem matematycznym nu plasuje się pomiędzy indeksem h a indeksem g, zapewniając w ten sposób bardziej zrównoważoną ocenę wpływu badań i uwzględniającą zarówno produktywność, jak i jakość cytowań.

Autorzy (https://doi.org/10.1093/pnasnexus/pgaf368) ostrzegają jednak, że wskaźniki cytowań powinny uzupełniać, a nie zastępować ekspercką ocenę ludzką, i podkreślają potrzebę odpowiedzialnego podejścia do oceny akademickiej.

Paweł Wernicki (PAP)

pmw/ agt/