![Fot. Politechnika Warszawska](/sites/default/files/styles/strona_glowna_slider_750x420/public/202306/45712196_45711591.jpg.webp?itok=d109qmAj)
Urządzenie, które może pomóc w ratowaniu tonących zaprojektowano na Wydziale Samochodów i Maszyn Roboczych Politechniki Warszawskiej (PW). Projekt zdobył m.in. nagrodę specjalną „Mistrz Innowacji” w ogólnopolskim Konkursie Konstrukcji Studenckich (KOKOS).
Urządzenie składa się z pneumatycznej rzutki ratowniczej oraz systemu wyrzutu.
Jak poinformowała uczelnia na stronie internetowej, „system tworzą dwie poduszki pneumatyczne z mechanizmem pompującym, który uruchamia się przy kontakcie z wodą”. Poduszki są zamknięte w kapsule, wystrzeliwanej w kierunku osoby tonącej i mającej zasięg nawet 60 metrów. Użycie urządzenia nie wymaga bezpośredniego kontaktu z poszkodowanym.
„Osoba podejmująca działania ratownicze przy wykorzystaniu naszego przyrządu nie musi mieć specjalnych kwalifikacji oraz umiejętności ratowniczych” – podkreślił cytowany w informacji Michał Niedzielczyk, który wspólnie z Michałem Karelusem jest autorem pomysłu.
![Fot. Politechnika Warszawska](/sites/default/files/inline-images/prototyp-kapsula.jpg)
Studenci przeanalizowali obecnie istniejące rozwiązania, obowiązujące normy i akty prawne. Sprawdzili, jakie są wymagania dotyczące wyporności, wykorzystywanych komponentów oraz parametrów lotu kapsuły ratowniczej. Konsultowali się także z ratownikami wodnymi pracującymi na różnych akwenach.
"Inżynierowie opracowali niezbędne modele (geometryczne i matematyczne), wykonali obliczenia (od wytrzymałościowych do aerodynamicznych), projektowali, a następnie wykonali i testowali prototyp” - podała uczelnia.
„Prototyp kapsuły ratowniczej jest wielkości 1,5-litrowej butelki wody, natomiast pompowane poduszki są metrowymi walcami zapewniającymi wyporność nowoczesnych kamizelek pneumatycznych” – wyjaśnił cytowany przez PW Michał Karelus.
![Fot. Politechnika Warszawska](/sites/default/files/inline-images/prototyp-poduszka.jpg)
Prototyp wykonany został z wykorzystaniem druku 3D metodą FDM. Metoda ta, jak podała uczelnia, polega na tworzeniu obiektów poprzez stopienie i warstwowe nanoszenie plastikowego materiału na podstawę. Proces ten polega z kolei na podgrzewaniu i wyciskaniu materiału przez dyszę, która przemieszcza się wzdłuż ustalonej ścieżki, tworząc warstwy, które stopniowo budują ostateczny trójwymiarowy model.
Pomysłodawcy w kolejnych etapach chcieliby wyposażyć grupy ratownicze w urządzenie, bo ich doświadczenie może pomóc w dalszym rozwijaniu projektu.
![Fot. Politechnika Warszawska](/sites/default/files/inline-images/Wizualizacja-projektu.jpg)
Pomysł powstał w ramach pracy inżynierskiej, której promotorem był dr hab. inż. Lech Knap, prof. uczelni. Praca została nagrodzona w XXVI konkursie na najlepszą pracę dyplomową obronioną na Wydziale Samochodów i Maszyn Roboczych Politechniki Warszawskiej (w kategorii prac inżynierskich).(PAP)
Nauka w Polsce
amk/ bar/
Fundacja PAP zezwala na bezpłatny przedruk artykułów z Serwisu Nauka w Polsce pod warunkiem mailowego poinformowania nas raz w miesiącu o fakcie korzystania z serwisu oraz podania źródła artykułu. W portalach i serwisach internetowych prosimy o zamieszczenie podlinkowanego adresu: Źródło: naukawpolsce.pl, a w czasopismach adnotacji: Źródło: Serwis Nauka w Polsce - naukawpolsce.pl. Powyższe zezwolenie nie dotyczy: informacji z kategorii "Świat" oraz wszelkich fotografii i materiałów wideo.