Jak poinformował PAP Stanisław Drucis, który z ramienia Muzeum Archeologicznego w Gdańsku sprawuje pieczę nad budową skansenu, oprócz przyznanych w czwartek przez radnych 500 tys. zł Muzeum otrzymało już w tym roku drugie tyle środków na ten sam cel z pomorskiego Urzędu Marszałkowskiego.

Drucis wyjaśnił, że za wspomniany milion złotych uda się w tym roku dokończyć instalację odwadniającą znajdujący się pod ziemią obiekt oraz przykryć go żelbetonową płytą.

Drucis dodał, że aby zakończyć inwestycję i otworzyć skansen, potrzeba jeszcze ok. ok. 1,7 mln zł. Tyle będzie kosztowało m.in. wyposażenie pomieszczeń w niezbędne media i sprzęt, urządzenie ekspozycji oraz wybudowanie na powierzchni obiektów, przez które możliwe będzie wejście i wyjście ze skansenu.

Muzeum ma nadzieję pozyskać brakujące środki w przyszłym roku i wówczas otworzyć ekspozycję. Wystawa ma zostać urządzona z zastosowaniem wszystkich najnowszych zdobyczy techniki, w tym np. hologramów. Podstawą ekspozycji będą monety, dewocjonalia, ceramika oraz inne zabytki znalezione w czasie prac archeologicznych w piwnicy oraz jej najbliższym sąsiedztwie.

Piwniczne pomieszczenie będące pozostałością klasztoru dominikańskiego zostało odkryte w samym centrum miasta (na Placu Dominikańskim) na przełomie 2005 i 2006 roku. Odkrycia dokonano w czasie rutynowych badań archeologicznych prowadzonych w miejscu, gdzie spółka Kupcy Dominikańscy planowała budowę kilkudziesięciu straganów handlowych.

Znalezisko zostało uznane w środowisku historyków i archeologów za sensacyjne. Okazało się, że ukryty w całości pod ziemią obiekt pochodzi z drugiej połowy XIII wieku, czyli z czasu przed przybyciem do Gdańska Krzyżaków, którzy przejęli miasto od słowiańskich książąt w 1308 roku.

Tym samym romańska piwnica okazała się najstarszym murowanym obiektem znalezionym jak dotąd na terenie Gdańska. Wprawdzie kilka lat wcześniej archeolodzy odkryli już jeden ceglany obiekt z tych czasów - pozostałości murowanego kościoła św. Mikołaja - ale zachowały się z niego tylko fundamenty, zresztą dziś także prezentowane w formie mini skansenu.

Zdaniem archeologów, romański obiekt był niegdyś częścią klasztoru dominikanów - pierwszego zakonu, jaki przybył do miasta na zaproszenie miejscowych książąt. Pierwotnie zakładano, że odkryte pomieszczenie było klasztorną piwnicą, dalsze badania pokazały jednak, że w XIII wieku wspomniane pomieszczenie było tylko na nieco ponad metr zagłębione w ziemi, było więc pomieszczeniem usytuowanym na bardzo niskim parterze.

Według najnowszych hipotez w pomieszczeniu znajdował się najprawdopodobniej refektarz (klasztorna jadalnia).

Pomieszczenie mające nieco ponad 50 metrów kw. powierzchni zachowało się w bardzo dobrym stanie, niemal w całości. Tylko w czterech wieńczących je eliptycznych sklepieniach - wykonanych rzadką, wymagającą dużego kunsztu murarskiego techniką - brakowało części cegieł. Ubytki te zrekonstruowano dzięki dotacjom przekazanym Muzeum przez pomorski i gdański samorząd oraz ministerstwo kultury. Środki z tych źródeł (w sumie 1,6 mln zł) pozwoliły, oprócz zrekonstruowania sklepień, dokończyć badania archeologiczne oraz wykonać wstępne zabezpieczenia obiektu, w tym część instalacji odwadniającej. AKS

PAP - Nauka w Polsce

ls/ gma/bsz