Nadciśnienie tętnicze to choroba układu krążenia, która charakteryzuje się stale podwyższonym ciśnieniem tętniczym. Jest nieuleczalna i wymaga przyjmowania leków obniżających ciśnienie do końca życia, co pozwala zmniejszyć ryzyko udaru i zawału serca - dwóch wiodących przyczyn zgonów na świecie. Według statystyk około miliarda ludzi choruje na nadciśnienie. Pomimo że aktualne wytyczne dotyczące leczenia sugerują, że wszystkie leki są równie skuteczne u wszystkich pacjentów, w rzeczywistości tylko połowa wszystkich chorych na nadciśnienie ma ciśnienie swojej krwi pod kontrolą.

Stephen Turner wraz z kolegami z Mayo Clinic and Foundation w Rochester wykazał, że badanie osocza pod kątem aktywności reniny - hormonu produkowanego przez nerki i regulującego ciśnienie krwi - jest skuteczną metodą pozwalającą wybrać sposób terapii nadciśnienia - leczenie pojedynczym lekiem lub wprowadzenie drugiego, kiedy pierwszy nie obniża ciśnienia do pożądanych wartości.

Michael Alderman wraz z kolegami z Albert Einstein College of Medicine odkrył z kolei, że u niektórych pacjentów leczonych na nadciśnienie dochodzi do wzrostu ciśnienia skurczowego (czyli pierwszego - górnego podczas pomiaru) oraz, że ten efekt uboczny występuje częściej kiedy leki hamujące aktywność reniny są podawane pacjentom z niskim poziomem tego hormonu.

Specjaliści zgodnie podkreślają, że wytyczne dotyczące leczenia nadciśnienia powinny zostać zaktualizowane w oparciu o najnowszą wiedzę. KDO

PAP - Nauka w Polsce

krf/bsz