Niemieccy badacze przeprowadzali swoje obserwacje w Kamerunkie w Regionie Południowo-Zachodnim, wykorzystując dane z terenu o powierzchni 4 tys. km kw. Obejmował on obszary chronione, a także małorolne gospodarstwa agroleśne oraz komercyjne plantacje palm olejowych. Badanie wyznacza minimalny próg pokrywy leśnej, poniżej którego ptasie populacje podlegają zmianom i kiedy zaczynają dominować nad nimi gatunki niezależące do lasu. Dane sugerują, że aby uniknąć drastycznych strat w populacji ptaków, pokrywa leśna nie powinna stanowić mniej niż 40 proc. oryginalnej powierzchni lasu.

Co ważne, badanie wykazuje, że wysoce wyspecjalizowane gatunki zaczynają zanikać, kiedy las kurczy się do 70 proc. oryginalnej powierzchni; wtedy te gatunki są zastępowane przez „generalistów”, czyli ptaki, które są w stanie funkcjonować w różnych środowiskach.

„Progi, o których tutaj rozmawiamy, powinny odgrywać rolę w definiowaniu strategii konserwacji lasów tropikalnych” – uważa pierwszy autor badania Denis Kupsch. Jest to o tyle ważne, że presja pozyskiwania ziemi uprawnej w regionach tropikalnych wciąż narasta.

Naukowcy są zdania, że wyznaczanie takich limitów miałoby sens w planowaniu zagospodarowania przestrzennego i legislacji, aby produkcja rolna, małe gospodarstwa i obszary chronione mogły ze sobą współistnieć w zrównoważony sposób. Szczególnie istotne są w tym zakresie gospodarstwa małorolne, gdyż zdaniem naukowców kultywują one najbliższy naturze rodzaj krajobrazu i równocześnie chronią sporą część naturalnych lasów. (PAP)

mrt/ jjj/