Sen głęboki jest niezbędny do konsolidacji wspomnień i budzenia się wypoczętym. Problemy ze snem stanowią jeden z objawów choroby Alzheimera, jednak dotychczas niewiele wiadomo było na temat tego, dlaczego i w jaki sposób niespokojne noce są związane z demencją.

Naukowcy z Uniwersytetu Waszyngtońskiego w St. Louis ustalili, że osoby starsze, u których występuje mniej snu wolnofalowego (głębokiego), mają wyższy poziom białka tau w mózgu. Białko to tworzy w mózgu patologiczne splątki neurofibrylarne.

Do badań rekrutowano 119 osób po 60. roku życia, z których większość (80 proc.) nie miało zaburzeń poznawczych, a u pozostałych osób występowały bardzo łagodne zaburzenia. Jakość snu uczestników była monitorowana za pomocą przenośnego elektroencefalografu (EEG), który zakładany był na czas snu oraz czujnika ruchu noszonego na nadgarstku. Seniorzy prowadzili także dzienniki, w których zapisywali informacje dotyczące snu nocnego oraz drzemek w ciągu dnia.

Naukowcy porównywali poziom amyloidu beta oraz białka tau w mózgu oraz w płynie mózgowo-rdzeniowym. U części osób wykonano również pozytonową tomografię emisyjną.

Po przeanalizowaniu wszystkich danych badacze stwierdzili, że mniejsza ilość głębokiego snu przekładała się na wyższy poziom białka tau w mózgu i płynie mózgowo-rdzeniowym.

"Kluczowym czynnikiem nie była ogólna ilość snu, lecz konkretnie ilość snu wolnofalowego, który stanowi odzwierciedlenie jakości snu. Osoby z podwyższonym poziomem białka tau spały dłużej w nocy i częściej robiły drzemki w ciągu dnia, jednak ich sen nie był dobrej jakości" - mówi autor analizy dr Brendan Lucey.

Zdaniem badaczy, informacja o problemach ze snem głębokim może świadczyć o tym, że w mózgu zaczęły zachodzić zmiany, które mogą prowadzić do demencji. Badanie snu może zatem uzupełniać inne metody wykrywania choroby Alzheimera zanim jeszcze pojawią się pierwsze problemy z pamięcią. (PAP)

koc/ zan/