Najczęstszą postacią zapalenia stawów jest zapalenie kości i stawów. Dochodzi do stopniowego niszczenia (zwyrodnienia) chrząstki znajdującej się między kośćmi, co może prowadzić do bolesnego wzajemnego ocierania się kości tworzących staw. Skutkiem może być także przemieszczenie się kości z ich naturalnego położenia.

Choroba najczęściej obejmuje stawy rąk, grzbietu, kolan i bioder. Zapalenie kości i stawów zwykle występuje u osób w wieku od 40 do 60 lat, a częstość jego występowania rośnie z wiekiem. Szacuje się, że choroba ta dotyka aż 12% osób powyżej 65 roku życia.

Shiro Ikegawa wraz z kolegami z Center for Genomic Medicine w Tokio przeprowadził badanie genomu chorych w poszukiwaniu związku wariantów genów z ryzykiem występowania zapalenia kości i stawów.

Naukowcy odkryli, że niektóre warianty genu o nazwie DVWA występują zdecydowanie częściej u chorych niż zdrowych osób, co świadczy o ich związku z podniesionym ryzykiem zapalenia kości i stawów.

Pomimo, że funkcja genu DVWA nie jest narazie znana, autorzy pracy wykazali, że kodowane przez niego białko wiąże się z innym znanym białkiem - beta-tubuliną. Warianty DVWA związane z chorobą kodują białko, którego wiązanie jest słabsze. Beta-tubulina jest białkiem, które bierze udział w syntezie tzw. mikrotubuli , które między innymi biorą udział w powstawaniu chrząstki.

Zdaniem badaczy możliwe jest, że DVWA wpływa na aktywność beta- tubuliny i w ten sposób, pośrednio na powstawanie chrząstki oraz podatność na zapalenie kości i stawów. KDO

PAP - Nauka w Polsce

bsz