Ekipa kierowana przez prof. Andre Carneiro z Wydziału Historii uniwersytetu w Evorze poinformowała, że w trakcie dotychczasowych prac wykopaliskowych natrafiono na fragmenty chodnika oraz kilku ścian. Ich budowa, jak wynika z wstępnych ustaleń naukowców, prowadzona była w dwóch etapach.

- Prawdopodobnie w I w. n.e. powstała pierwsza część domu, który następnie po kilkuset latach został przebudowany w celu stworzenia przestrzeni do nowych celów – przekazał Andre Carneiro na lamch lokanych mediów.

Zespół, w którego pracach uczestniczyli też portugalscy i zagraniczni studenci ustalił, że budowla służyła w I w. n.e. do organizacji bankietów.

Uczestnicy przyjęć biesiadowali w pozycji leżącej. Według archeologów świadczy o tym układ budowli sugerujący istnienie tam stibadium, półkolistej kanapy biesiadnej. W podłodze, jak ustalono, istniał przepływ wody.

Naukowcom udało się też znaleźć pozostałości przylegającego do rzymskiej budowli śmietnika. Jego analiza pomogła ustalić, co jedzono podczas uczt. Znaleziono na nim m.in. kości bydła i zwierząt łownych, a także muszle ostryg.

- Zebraliśmy dużą ilość danych, które pozwolą nam zrozumieć, w jaki sposób odbywały się uczty w czasach rzymskich – powiedział Carneiro, dodając, że wśród znalezisk są m.in. ceramiczne naczynia służące do serwowania posiłków, a także do oświetlania pomieszczeń.

W ruinach domu w Horta da Torre odkryte zostały też mozaiki, sztukaterie oraz inne elementy dekoracji wnętrz.

Portugalscy badacze ustalili, że budynek mógł być zamieszkiwany do VI lub VII w. Prawdopodobnie jego ostatnimi użytkownikami byli pasterze.

Z Lizbony Marcin Zatyka (PAP)

zat/ agt/