Skamieniałości sprzed 324 mln lat, znalezione w zachodnim Teksasie, ujawniają, w jaki sposób owady podbijały ląd. Okazuje się, że przechodziły przez fazę przejściową ziemnowodnego trybu życia.

Naukowcy dostrzegli, że żyjące ponad 300 mln lat temu owady miały tylne odnóża zakończone czymś w rodzaju wioseł. Oznacza to, że częściowo żyły na lądzie, a częściowo w wodzie. Skamieniałości stanowią pomost między owadami wodnymi a lądowymi – uważają badacze z międzynarodowego zespołu.

Ukształtowanie się złożonych ekosystemów lądowych było punktem zwrotnym w historii życia na Ziemi. W miarę jak kolejne grupy organizmów wyłaniały się z wody i zasiedlały lądy, środowisko stawało się bardziej zróżnicowane. Owady dzisiaj stanowią najbardziej zróżnicowaną grupę zwierząt i odgrywają kluczową rolę w ekosystemie lądowym.

Naukowcy cały czas głowią się nad tym, jak doszło do „wyjścia owadów z morza” po ich oddzieleniu się od skorupiaków. Niektórzy uważają, że stało się to względnie szybko, inni zaś, że po drodze znajdowała się faza przejściowa. Najnowsze znalezisko przemawia za tą drugą interpretacją.

Na podstawie okazów, mierzących nieco ponad trzy cm i zidentyfikowanych jako samice, zespół opisał bazową grupę owadów sprzed ok. 324 mln lat. Badając to znalezisko wraz z okazami z wcześniejszych i późniejszych okresów, naukowcy zrekonstruowali krytyczną fazę ewolucji wczesnych owadów.

Zdaniem zespołu owady, gdy zaczęły kolonizować lądy, nie stały się od razu w pełni lądowymi organizmami. Wczesne formy zachowują bowiem cechy przejęte od wodnych przodków i prowadzą ziemnowodny tryb życia.(PAP)

krx/ bar/