<strong>Największy w Egipcie projekt badań elektrooporowych prowadzą polscy naukowcy w Peluzjum. Miasto było w okresie grecko-rzymskim drugim co do wielkości portem po Aleksandrii</strong>. Mieściła się tutaj również twierdza strzegąca wschodniej granicy kraju faraonów. Usytuowanie miasta na północno-zachodnim krańcu obecnego Synaju czyniło z niego jednocześnie obowiązkowym miejscem przemarszu wszelkich karawan w drodze do Egiptu. Projekt badań geofizycznych prowadzonych przez Tomasza Herbicha z Zakładu Nauk Stosowanych w Instytucie Archeologii i Etnologii PAN w Warszawie rozpoczął się w 2005 roku. Jego celem jest wykonanie mapy geofizycznej wschodniej części miasta, która byłaby doskonałą pomocą dla studiów urbanistycznych. W tym roku prace trwały w maju. Zastosowano dwie <a href="http://www.naukawpolsce.pap.pl/palio/html.run?_Instance=cms_naukapl.pap.pl&_PageID=1&s=szablon.depesza&dz=szablon.depesza&dep=350365&data=&lang=PL&_CheckSum=178948301">metody badań - magnetyczną i elektrooporową.</a>
Udało się uzyskać ogólny obraz kwartału zabudowy monumentalnej przed frontem starożytnego teatru z siatką ulic i drogą oddzielająca ten kwartał od nadbrzeża portowego. Określono granicę starożytnego miasta od strony północnej. Odkryto również zagadkową budowlę zbudowaną na planie okręgu - znajduje się obok widocznych w terenie pozostałości starożytnego teatru, który obecnie jest poddawany konserwacji. Zaskoczeniem dla badaczy okazało się zidentyfikowanie nowego rodzaju budynków. Te konstrukcje nie są co prawda już tak monumentalne, jak domostwa odkryte w zeszłych sezonach, ale o ich wyjątkowości stanowi zastosowany budulec - suszone cegły mułowe. Z racji klimatu za czasów rzymskich na wybrzeżu stosowano najczęściej cegłę paloną, która była bardziej wytrzymała na wilgoć.
"Projekt pokazuje jak doskonale uzupełniają się różne metody badań nieinwazyjnych - magnetyczne dają ogólne zarysy budynków, podczas gdy elektrooporowe uszczegóławiają mapę - w niektórych przypadkach dają szczegółowe plany fundamentów domostw, z dokładnymi zarysami pomieszczeń" - wyjaśnia Tomasz Herbich.
Przed badaniami geofizycznymi również pracowali tutaj Polacy. Od 2003 wykonali badania ratunkowe na prośbę egipskich władz. Wspólnym projektem polsko-egipskim kierowali prof. Michał Gawlikowski i dr Krzysztof Jakubiak. Wykopaliska skupiły się na pozostałościach antycznego zespołu miejskiego z teatrem. Najstarsze znaleziska pochodzą z okresu hellenistycznego, najpóźniejsze - z VI-VII wieku n.e. W 2006 roku odkryto fragmenty doskonale zachowanej mozaiki w domu datowanym na 1. poł. IV wieku.
PAP - Nauka w Polsce, Szymon Zdziebłowski
agt/bsz
Fundacja PAP zezwala na bezpłatny przedruk artykułów z Serwisu Nauka w Polsce pod warunkiem mailowego poinformowania nas raz w miesiącu o fakcie korzystania z serwisu oraz podania źródła artykułu. W portalach i serwisach internetowych prosimy o zamieszczenie podlinkowanego adresu: Źródło: naukawpolsce.pl, a w czasopismach adnotacji: Źródło: Serwis Nauka w Polsce - naukawpolsce.pl. Powyższe zezwolenie nie dotyczy: informacji z kategorii "Świat" oraz wszelkich fotografii i materiałów wideo.
