Jak poinformował dyrektor Centrum Innowacji i Symulacyjnej Edukacji Medycznej ŚUM mgr Przemysław Jędrusik, trenażery są projektowane i wytwarzane w Pracowni Druku 3D oraz Pracowni Prototypowania i Odlewnictwa uczelni. Wykorzystanie obu technologii umożliwia tworzenie modeli anatomicznych i elementów treningowych z elastycznych materiałów, w tym silikonów naśladujących właściwości ludzkich tkanek.

Dotychczas opracowano m.in. modele służące do nauki tamowania krwotoków metodą wound packing (to technika stosowana w przypadku głębokich, silnie krwawiących ran), badania per rectum, szycia chirurgicznego, wykonywania wkłuć oraz wykonywania konikotomii (konikotomia to inwazyjna technika stosowana w pilnych stanach jako szybki i doraźny sposób udrożnienia dróg oddechowych; polega na przecięciu więzadła pierścienno-tarczowego, umieszczonego między dolnym brzegiem blaszki chrząstki tarczowatej krtani oraz górnym brzegiem łuku chrząstki pierścieniowatej krtani).

Uczelnia rozwija również produkcję silikonowych trenażerów do nauki szycia chirurgicznego w stomatologii. Mają one umożliwiać ćwiczenie zakładania szwów w obrębie jamy ustnej.

Osobnym obszarem prac są silikonowe nakładki na trenażery i symulatory medyczne, odwzorowujące zmiany patologiczne i urazowe, takie jak rany, owrzodzenia czy ubytki tkanek. Ich wygląd, struktura i właściwości mogą być dostosowywane do konkretnych scenariuszy zajęć.

Samodzielne wytwarzanie pomocy szkoleniowych pozwala uczelni modyfikować ich konstrukcję, dostosowywać je do potrzeb dydaktycznych oraz wymieniać zużywające się elementy. Według ŚUM rozwiązanie to zwiększa dostępność sprzętu do ćwiczeń, a także ogranicza koszty zakupu i eksploatacji komercyjnych symulatorów we wszystkich centrach symulacji medycznej uczelni.

Z przygotowanych narzędzi korzystają studenci kierunków lekarskich, lekarsko-dentystycznych, pielęgniarstwa i ratownictwa medycznego. (PAP)

jms/ agt/