Leki antycholinergiczne wpływają na mózg i układ nerwowy blokując działanie acetylocholiny, jednego z najważniejszych neuroprzekaźników. Stosowane są w leczeniu wielu chorób, chociażby kataru siennego (chlorfenamina), depresji (amitryptylina), problemów z pęcherzem(oksybutynina) nadciśnienia czy niewydolności serca - tym częściej, im starsi i ubożsi są pacjenci. Wiele z tych preparatów dostępnych jest bez recepty, popularne są także w placówkach leczniczych.

Trwające dwa lata badania nad wpływem leków antycholinergicznych odbyły się w ramach brytyjskich badań CFAS. Objęły 13 000 mężczyzn oraz kobiet w wieku 65 lat i starszych. W grupie około 500 pacjentów przyjmujących najwięcej najsilniejszych leków antycholinergicznych zmarło aż 20 procent biorących udział badaniach, podczas gdy wśród osób nieprzyjmujących leków antycholinergicznych było tylko 7 proc. zgonów. Zaobserwowano także obniżenie o 4 procent wyników testów badających sprawność umysłową u osób przyjmujących dużo silnych leków antycheolinergicznych.

Specjaliści brytyjscy podkreślają, że nie należy przerywać przyjmowania leków antycholinergicznych, jeśli zostały zalecone przez lekarza i wynikające z tego korzyści przeważają nad ryzykiem. Nie należy ich jednak przyjmować bez potrzeby ani nadużywać - wiele tego rodzaju preparatów jest dostępnych bez recepty. Niektóre można zastąpić lekami innego rodzaju - na przykład antydepresyjną amitryptylinę - inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny, takimi jak fluoksetyna i paroksetyna. Im słabsze leki antycholinergiczne oraz im niższe ich dawki, tym mniejsze zagrożenie.

PAP - Nauka w Polsce

pmw/ krf/bsz